Wybuchowi takiemu towarzyszy

„Wybuchowi takiemu towarzyszy oślepiający błysk widoczny z odległości nawet kilkudziesięciu kilometrów, przemieniający się gwałtownie w wielką kulę ognistą, stykającą się z powierzchnią ziemi (Wody). Bardzo wysoka mperatura powoduje, że wszelkie materiały znajdujące się w rejonie wybuchu (ziemia, budynki, drzewa) wyparowują i w postaci pary, pyłu. mniejszych i większych cząsteczek zostają wciągnięte (wessane) przez wznoszącą się kulę ognistą. W efekcie tego formuje się obłok o charakterystycznym kształcie
masa sprężonego powietrza, rozprzestrzeniającego się od środka wybuchu (od punktu zerowego3) z prędkością naddzwiękową i wytwarzającego silne nadciśnienie. Za czołem fali uderzeniowej ciśnienie spada poniżej normalnego, czyli powstaje podciśnienie, które powoduje dalsze straty. Fala rozchodzi się promieniście, we wszystkie strony początkowo szybciej niż dźwięk, później coraz wolniej. Na odległość 1 km fala przesuwa się w ciągu około 2 sekund, 2 km pięć sekund. 10 km około 30 sekund. Człowiek, który zauważy błysk i jest od niego w miarę oddalony może więc umiejętnie ukryć się i tym samym uniknąć porażeń.
Promieniowanie cieplne jest czynnikiem rażenia, który pochłania 3040% energii wybuchu. Źródłem promieniowania świetlnego jest tzw. kula ognista (przy wybuchu naziemnym świecący obszar półkulisty). którą tworzą rozżarzone składniki gazowe i inne produkty wybuchu jądrowego oraz rozgrzane powietrze. Ta ogromna ilość energii cieplnej (miliony kilokalorii)41 powoduje w zależności od odległości od punktu zerowego wybuchu stopnienie, zwęglenie i zapalenie różnego rodzaju materiałów, a także silne i różnego rodzaju obrażenia u ludzi, takie jak oparzenia, porażenia oczu. a nawet chwilowe oślepienie.“(2)