Nad nim na drewnianej trampolinie stała-Easter

„Nad nim, na drewnianej trampolinie, stała
Easter — przypatrując się z tej wysokości uczącym się pływania koleżankom. Stała nieruchomo na tle nieba, bosa i wysoka w tej swojej wyrośniętej, kretonowej sukienczynie. Nie odpowiadała na wołania koleżanek, które pląsały energicznie pod jej zrogowaciałymi, zaczerwienionymi stopami.
— Jak zejdziesz — krzyknęła Gertruda Bowles.
Panna Moody uśmiechnęła się do Easter porozumiewawczo. W wodzie panna Moody przestawała być do pewnego stopnia nauczycielką. Ale jak dalece — zastanawiały się dziewczęta. Na włosach jej piętrzył się ogromny, żółty czepek kąpielowy, ozdobiony nad czołem gumowym motylem. Pod kostiumem nosiła majtki i stanik, a to dlatego, że jak twierdziła Jinny Love, była osobą bardzo skromną. Starała się usilnie nie mieszać do niczego, jeżeli nie było to absolutnie konieczne — a szczególnie dzisiaj, w ostatnim dniu obozu nad Jeziorem Księżycowym.
Exum małymi, pomarszczonymi czarnymi paluszkami wygrywał jakąś melodię na wargach. Nagle wysunął niesamowicie długie ramię. Okazało się, że trzyma długą zieloną witkę wierzbową. Później wszystkie twierdziły, że się od razu zorientowały — ale za późno. Wymierzył pięcie Easter najdelikatniejsze w świecie, pieszczotliwe niemal uderzenie z iście murzyńską celnością.“(7)